پاش واستا! کوتاه نیا!
نه که فکر کنی خدا بخیله ها، نه!
نه که فکر کنی نمی خواد بهت بده ها، نه!
تو بنده ای و اون خداست، رسم بندگی التماس کردنه.
باید یِ عمر سر بعضی تمنّاها و آرزوهات با خدا مناجات کنی؛ دعا کنی، تا نشون بدی که واقعا طالبشی!
وقتی اصرار نداشته باشی، یعنی الکی میگی، اگه نشدم نشده، خیلی برات مهم نیست.
داداشی که آرزوی شهادت داری، باید پای خواستنش از خدا بسوزی،
نه اینکه گاهی،
هر از گاهی،
فقط لق لقۀ زبونت باشه.
امام سجاد (علیه السلام) به خداوند متعال عرضه می دارند: «إِلَهِی مَا أَظُنُّکَ تَرُدُّنِی فِی حَاجَةٍ قَدْ أَفْنَیْتُ عُمُرِی فِی طَلَبِهَا مِنْک»:
خدایا! من گمان نمی کنم که تو دست رد به سینۀ من بزنی در حاجتی که عمرم را در طلب آن از تو فنا کردم. (یعنی یِ عمر پاش واستادم. کوتاه نیومدم)
یاد سردار دلها، حاج قاسم سلیمانی عزیز افتادم که یک عمر پای خواستن شهادت از خدا ایستاد و التماس کرد، تا آخرش به اونچه که می خواست رسید؛ چه خوب هم رسید.
#حدیث_کده
