برادرانه

 

 

🔹 برادر اهل سنّت! برادرانه خدمتت عرض می کنم: من و تو ابدیّت در پیش داریم. آخرتی که بازگشتی از آن نیست. و آن روزی است که هر کسی را به همراه "پیشوایش" می خوانند: «یَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِم‏» (الإسراء: 71)؛ پس خیلی مهم است که در دنیا سنگ چه کسانی را به سینه زده باشیم!
🔹 «خطیب بغدادی» این روایت نبوی را نقل می کند که: «هرکس، مردمى را به سبب کردارشان دوست بدارد، روز قیامت، در جمع آنان گرد خواهد آمد و مانند آنان محاسبه خواهد شد؛ اگرچه کردارش چون کردار آنان نباشد» (تاریخ بغداد، ج 5، ص 405).
⁉️ اگر چنین است، که است؛ پس بنشین و عمیقا به احوال خود تفکّر کن و ببین زیر بیرق چه کسانی سینه می زنی؟!

⭕️ برادرانه و دلسوزانه به تو می گویم: «مبادا روز قیامت انگشت حسرت گزیده و با زبان حال و قال بگویی: «یا وَیْلَتى لَیْتَنی لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلیلا» (الفرقان: 28): ای وای بر من، کاش در دنیا فلانی را ـ که سبب هلاکت من شد ـ دوست خود نمی گرفتم!

⭕️ برادر من؛ از سر دلسوزی برایت می نویسم: مگر در «مسند احمد، ج۳، ص۱۲۰» نیامده است که: رسول خدا فرمود: «بنی اسرائیل به هفتاد و دو گروه پراکنده شدند و شما هم به همین مقدار پراکنده می شوید که همه آنها در آتش اند، جز یک گروه»؟! آیا احتمال نمی دهی جزء آن یک فرقۀ اهل نجات نباشی؟! از کجا اینقدر به "حقانیّت" خود مطمئنّی، در حالیکه هیچگاه به منابع معتبر ما (شیعه) مراجعه نکرده ای و هیچ گاه تاریخ را از زاویۀ دیگر مورد تحقیق و بررسی قرار نداده ای؟! به راستی، آیا سعادت ابدی، ارزش تحقیق و تفحّص بیش از این را ندارد؟!

⁉️ چرا اکتفا کرده ای به شنیدن سخنان برخی علمای خودتان، که حتّی از پاسخ دادن به سؤالات جوانی دانشجو عاجز اند؟!! چه حجّتی نزد خود و خدایت داری؟!
 
😔 بگذریم...

 

⭕️ به ابدیّت خود بیندیش و به روزی که هر کسی سرگردان امر خویش است و حتی برادر از برادر می گریزد: «یَومَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخیهِ» (عبس:34)؛ در آن هنگام تویی و اعمال و علایقت!
⁉️ اگر محبوبت، خود گرفتار باشد، پس چه کسی دست تو را خواهد گرفت!!
...
🔸 و السّلام علی مَنِ اتّبَعَ الهُدی

#شبهه_کده

ظرف پُر!

حتما دیدین بچه هایی رو که وقتی تو بشقابشون غذا می کِشن! فکر می کنن کَمه و شروع به بهانه گیری می کنن و نِق می زنن که براشون بیشتر بکشن؟! اما «مامان مهربون» که اخلاق بچه دستشه، بهش میگه: «عزیزم، همینو بخور، اگه گرسنه ات بود بازم برات می کشم :)»

خیلی از ماها در مسائل مختلف زندگی (اخلاق فردی، خانواده، تربیت فرزند، تحصیل و...) کاسۀ چه کنم چه کنم دستمون گرفتیم و «فکر می کنیم که نمی دونیم» کار درست چیه و چه کار باید کرد!!! فکر می کنیم ذهنمون به جایی قَد نمی ده و عمیقا نیاز داریم که کسی راهنماییمون بکنه و...

 

در حالیکه خیلی چیزها رو می دونیم که درسته امّا بهشون عمل نکردیم!!

به عبارت دیگه: هنوز غذامون رو کامل نخوردیم تا دوباره برامون بکشن!!

«خدای مهربون» هم میگه: «بندۀ عزیزم! همین چیزایی که بهت یاد دادمو عمل بکن، چیزایی که یاد نداری رو هم بهت یاد می دم :))»

 

از وجود نازنین امام باقر (علیه السلام) روایت شده: «مَن عَمِلَ بِما یَعلَمُ، عَلَّمَهُ اللهُ ما لَم یَعلَمُ» [1]:

هر کس به آنچه که می داند عمل کند، خداوند آنچه را که نمی داند به او تعلیم خواهد داد.

 

یه حساب بکنیم، ببینیم چقدر اهل عمل به دانسته هامون هستیم!؟

 

#حدیث_کده

___________________

[1] بِحار الانوار، ج 75، ص 189.

باشه بعداً !!

تا حالا چقدر تو زندگیت اتفاق افتاده که تصمیم به انجام کارهای خوبی گرفتی، امّا به هر دلیلی به خودت گفتی: «حالا باشه بعدا»؟! و اینقدر به تأخیر انداختی که کُلّا فراموش کردی همچنین تصمیمی داشتی و اصلا انگار شتر دیدی ندیدی!!

امّا چقدر پیش اومده که وقتی زمینه و فرصت گناه یا کار بیهوده ای پیش اومده با خودمون بگیم: «حالا باشه بعدا»؟!

چقدر شده که اینقدر گناه یا کارهای کم ارزش رو پشت گوش بندازیم تا اصلا از یادمون بره؟!؟

 

برای «خوبیها»، تا تنور داغه باید نون رو چسبوند، اما برای «بدیها» باید پشت گوش انداخت! چون فرصتهای خوب زودگذره، اما فرصتهای بد به سادگی به دست میاد.

 

از امیرالمؤمنین(علیه السلام) روایت شده: «...أخِّرِ الشَّرَّ فَإنَّکَ إذا شِئتَ تَعَجَّلتَهُ...» [1]: بدی را به تأخیر انداز، زیرا هر زمان که بخواهی به سوی آن می توانی شتافت!!

 

خدایا، توفیق بده که «از فردا» گفتنامون برای بدیها باشه، نه خوبیها...

 

#حدیث_کده

___________________

[1] نهج البلاغه، نامه 31.

حرف مردم!!

این ضرب المثل رو حتما شنیدید که میگه: «در دروازه رو میشه بست، اما در دهان مردم رو نه!»

 

راوی میاد پیش امام صادق (علیه السلام) و میگه: «یابن رسول الله! مردم ما را به گناهان و کارهای زشت نسبت می دهند، طوری که ناراحت می شویم :(

امام فرمودند: «ای علقمه! انسان رضایت همه مردم را نمی تواند به دست آورد و جلوی زبان آنها را نمی توان گرفت!

چگونه سالم می مانید از چیزی که پیامبران و اوصیاء از آن سالم نماندند؟!

آیا به «یوسف» نسبت ندادند که او تصمیم به زنا گرفت؟!

آیا دربارۀ «ایّوب» نگفتند که به خاطر گناهانش مبتلا به آن مصائب گشت؟!

... آیا در حق «مریم» بنت عمران نگفتند که او از مرد نجاری به نام یوسف باردار شده است؟!

آیا به «پیامبر ما» نسبت ندادند که او شاعر است، دیوانه است؟! آیا نگفتند که عاشق همسرِ «زید بن حارثه» بوده و همیشه در فکرش بوده تا او را به همسری خود در آورده است؟!!

 

«...یَا عَلْقَمَةُ! إِنَّ رِضَا النَّاسِ‏ لَا یُمْلَکُ‏ وَ أَلْسِنَتَهُمْ لَا تُضْبَطُ وَ کَیْفَ تَسْلَمُونَ مِمَّا لَمْ یَسْلَمْ مِنْهُ أَنْبِیَاءُ اللَّهِ وَ رُسُلُهُ وَ حُجَجُ اللَّهِ (علیهم السلام)؟!...» [1].

بیاین ما جزء این مردم نباشیم...

#حدیث_کده

____________________

[1] امالی شیخ صدوق، ص 103.

محاسبات حقیقی

دنیای مجازی را، جدّی جدّی محاسبه خواهند کرد!

دنیای مجازی را، جدّی جدّی محاسبه خواهند کرد!

دنیای مجازی را، جدّی جدّی محاسبه خواهند کرد!

دنیای مجازی را، جدّی جدّی محاسبه خواهند کرد!

دنیای مجازی را، جدّی جدّی محاسبه خواهند کرد!

دنیای مجازی را، جدّی جدّی محاسبه خواهند کرد!

#توییت_کده

#اخلاق_رسانه

چه عنوانی میشه گذاشت؟!

یه ساختمون 10 طبقه با زیر بنای 200 متر رو چند وقته میشه ساخت؟

مثلا 1 سال.

حالا چند وقته میشه خرابش کرد؟

تو یک روز!

حتی کمتر. یه بمب بذارن، در کمتر از چند ثانیه نابود میشه.

غیر از اینه؟

 

کَمِش 8 سال هر کاری تونستند کردند تا ممکت رو «خراب» کنند!!

8 سال خرابی رو چند وقته میشه جمعش کرد؟؟

با گذشت چند ماه توقع داریم معجزه بشه؟!

 

 

#توییت_کده

برای آخرت

گاهی اصلا نباید هیچ توضیحی داد!

گاهی فقط باید خواند و فکر کرد!!

فقط باید گفت و سکوت کرد!!!

فقط باید شنید و تأمّل کرد!!!!

...

از امیر دلها، علی (علیه السلام) چنین روایت شده:

«...وَاعلَم أنَّکَ إنّما خُلقتَ لِلآخِرةِ لا لِلدُّنیا...» [1]

و بدان که قطعا تو فقط برای آخرت آفریده شده ای، نه برای دنیا!

 

#حدیث_کده

___________________

[1] فرازی از نامه بسیار زیبای 31 نهج البلاغه.

پشت پرده ی زهد، در فرمایشات امام سجاد

کسی که در آثار امام سجاد (علیه السلام) مطالعه کرده باشد، می بیند از جمله چیزهایی که امام سجاد خیلی روی آن تکیه می کرده اند، یکی مسئله «زهد» است...، ترغیب می کند مردم را به زهد.

زهد یعنی چه؟ یعنی بی رغبتی به دنیا.

این ممکن است برای خیلی ها این فکر [غلط] را پیش بیاورد... که امام سجاد بعد از آنکه ماجرای کربلا پیش آمد، دیگر رفتند در خانه و خودشان زهد و بی رغبتی به دنیا و بی اعتنایی به جلوه های دنیا را پیشه کردند؛ به مردم هم گفتند بروید دنبال کارتان؛ بروید نمازتان را بخوانید، بروید عبادتتان را بکنید؛ بروید در خانه تان بنشینید و کاری به این کارها نداشته باشید.

بعضی، از این کلمات امام سجاد این برداشت را کرده اند؛ ولی این نه فقط غلط است، بلکه توهین به امام است!... [گویا] امام سجاد اول بنا نداشتند زهد پیشه کنند [اما] بعد که دیدند سُمبه ی دستگاه خیلی پر زور است، دیدند سر نیزه شان خیلی تیز است، دیدند که با حسین بن علی آن جوری [رفتار] کردند، این بود که ناگهان فکر کردند که دیگر نمی شود کاری کرد، بروید در خانه تان بنشینید، بروید حرف نزنید، بروید زهد کنید، بروید نماز بخوانید؛ برداشتشان کَأنّه این جوری است و این نسبت به امام خیلی توهین و خیلی غلط است.

 

قضیه این نیست؛ زهدی که در کلام امام سجاد هست، یک موضوع بسیار دقیق و حکیمانه ای است. عرض کردم دستگاه خلافت برای صید مردم دو وسیله داشت: یک وسیله به دست شمشیر و تازیانه، یک وسیله به دست کیسه های طلا و نقره...، مردم هم یا ترسو بودند که از مرگ می ترسیدند... یا مردمی بودند که به پول خیلی علاقه داشتند و دلشان در هوای دِرهَم و دینار بود...، خیلی ساده و راحت؛ اما رشتۀ هر دو گروه به یک جا می رسید؛ آن چه بود؟ دلبستگی به دنیا. دلبستگی به دنیا بود که مردم را از تازیانه می ترساند و به بَدره ی طلا و نقره مشتاق می کرد. اگر مردم به دنیا علاقه نداشتند و نسبت به دنیا مثل بچه ی کوچکی نبودند که دو دستی به مادر می چسبد، چرا باید از تازیانه ی حَجّاج یا از شمشیر حجّاج بترسد؟... چرا بایستی به بَدره های زر و کیسه های طلا و نقره ی حجّاج... یا دیگران این قدر علاقه مند باشند؟ علتش دنیا پرستی بود.

 

مردم تدریجا دنیا پرست شده بودند و حاضر بودند این دنیا را به هر قیمتی به دست بیاورند، ولو آن قیمت، قیمت از دست دادن وجدانشان و شرافتشان و دینشان و همه چیزشان [باشد]؛

... امام سجاد این مردم را به زهد و بی رغبتی به دنیا دعوت می کند؛ یعنی چه؟ یعنی ای انسانهای غافل و ای مردم بی خبر! دنیا آنقدر [ارزش] ندارد که انسان به خاطر آن، دین را و شرف را و وجدان را [دور] بریزد؛ این خانه ی پَست آن قدر پایدار نیست که برای خاطر آن... از وظیفه اسلامی و وجدانی ات روگردان بشوی، این دنیا اینقدر قیمت ندارد. [لذا امام] مردم را به زهد وادار می کند...

برشی از کتاب «حماسۀ امام سجاد علیه السلام»، مقام معظم رهبری، ص 110 - 112.

#برش_کده

آب در کوزه و...

خیلی ذوق زده شدم وقتی فهمیدم یکی از کتب حدیثیِ خطّی از میراث شیعیان یمن، به تازگی مورد تحقیق و بررسی و چاپ قرار گرفته!

همه احادیث این کتاب از فرمایشات گوهربار و کوتاه امیرالمؤمنین، علی (علیه السلام) است و گویا ادامه بخش حکمت های نهج البلاغه، به تازگی کشف شده است!

 

تو همین ذوق و شوقها بودم که یکدفعه توجّهم به این مسئله جلب شد:

این همه کتابهای حدیثی داریم؛

از «تُحَفُ العقول» یک جلدی گرفته تا «بِحارُ الاَنوار» صد و ده جلدی!

این کتابها پر از احادیثیه که تا حالا نه یکبار خوندیشون و نه حتّی شنیدی!!

پس احادیث این کتابها هم همگی برای تو جدیدن؛ نه؟!

پ.ن: روایات کتاب مذکور، تنها به یک سند روایت شده است و قاضی جعفر بهلولی (د. ۵۷۳ ق)، از بزرگان زیدیه این احادیث را املا نموده است. این سند، سپس به نام‌های مبارک عبدالعظیم حسنی (علیه السلام) و آنگاه، به امام جواد (علیه‌السلام) می‌رسد که همۀ احادیث را از جدّ بزرگش امیرالمؤمنین علی (صلوات الله علیه) روایت فرموده‌اند. موضوع این احادیث غالبا اخلاقی است و جالب آن است که شماری از آنها تا کنون در هیچ یک از منابع فریقین یافت نشده است.

 

#حدیث_کده

غاصب چه بودند؟

مگر ما نمی گوئیم که خلفای جور، غاصبِ مقام ائمه ی ما بودند؟ غاصب کدام مقامشان بودند؟ غاصب علم آنها که نبودند؛ علم امام را که نمی شود غصب کرد...، غاصب تقوای ائمه که نبودند؛ غاصب سِمت و منصب معنوی و روحانی آنها که نبودند؛ پس غاصب چه بودند؟ غاصب حکومت آنها بودند.

پس امام (علیه السلام) علاوه بر اینکه یک رهبر مسلکی است...، یک حاکم سیاسی هم هست؛ منتها هم در مقام رهبریِ فکری و مسلکی و هم در مقام رهبریِ سیاسی، نگذاشته اند که او آنچه باید و خدا می خواهد انجام بدهد؛ یعنی نگذاشته اند که آزادانه طرز فکر اسلامی را آن چنان که او میداند و می فهمد، به مردم دنیا و جلوتر از همه، به مردم جامعه ی اسلامی برساند.

برشی از کتاب، حماسه ی امام سجاد (علیه السلام)، مقام معظم رهبری، ص 88 - 89.

#برش_کده

آخه فقط 50 روزه که...

بعد از یک ماه از آغاز سال تحصیلی،

قرار بود از طلبه های پایه اوّل، امتحان شفاهی بگیره.

خیلی استرس امتحان داشتن و مدام ازش سؤال می پرسیدن که: استاد امتحان سخته؟! استاد چطوری امتحان می گیرید؟ استاد...

تک به تک وارد اتاق می شدن و 10 تا 15 دقیقه ای امتحان طول می کشید.

برای اینکه استرس بچه ها کم بشه و راحت تر بتونن جواب بدن، اوّل که وارد می شدن یه قدری باهاشون صحبت می کرد؛ از اوضاع و احوال، از اینکه دلشون برای خانواده تنگ شده یا نه؟ روابطشون با دوست و رفیقهای جدیدشون خوبه یا نه؟ درسها براشون سخته یا راحت؟ حسّ و حال مطالعه و مباحثه دارن یا نه؟ و...

...

یکی دو سالی از بقیه بچه ها بزرگتر بود و البته قیافه جا افتاده تری هم داشت؛ از نوجوانی در اومده بود و برای خودش جوانی شده بود.

از جنوب کشور اومده بود «مشهد» و تو این یک ماه، فرصتی دست نداده بود که سری به خانواده اش بزنه.

...

ـ دلت برای خانواده ات تنگ شده؟

(در حالیکه توقع داشت جواب بده: نه خیلی...)

گفت: آره، خیلی! مخصوصا برای مادرم. آخه فقط 50 روزه که از دنیا رفته...

و چشمانی که می رفت به اشک بنشینه...

و جوانی که بدون بدرقۀ مادرانه، راهی دیار غربت شده بود...

...

یاد روزی افتاد که خودش می خواست وارد حوزه بشه!

مادرش رفته بود «کربلا»؛

وقتی که از پدر خداحافظی می کنه و با چمدون از خونه خارج میشه، جای خالی مادر رو خوب حسّ میکنه و قطره اشکی ناخواسته بر گونه اش جاری می شه...

اما این کجا و آن کجا!؟

 

#خاطره_کده

#طلبه_کده

نگاه تاریخی صِرف به دین!

نگاهِ صرفِ تاریخی به دین، یکی از عوامل پر رنگ شدن تعصّبات مذهبی و گسترش فرقه گرایی است. در این نگاه، مصادیقِ حقّ و باطل به زمان صدر اسلام منحصر می شود و تطبیق پذیر بر مصادیق امروز آنها نیست. بر این اساس، مبارزۀ حق و باطل در روزگار کنونی، به اختلاف های تاریخی و فرقه ای منحصر می شود و مسلمانان اهل سنّت، از آن جهت که نگاهی متفاوت به وقایعِ صدر اسلام دارند، به عنوان دشمن اصلی شیعه معرفی می شوند.

 

به دیگر سخن، در این نگاه، مخالفان ولایت در زمان حاضر فقط مسلمانان سنی مذهبی هستند که به موضوع امامت اهل بیت (علیهم السلام) اعتقادی ندارند؛ اما سلطه گران مستکبر و صهیونیستِ بین الملل با همۀ جنایت هایشان [علیه اسلام و تشیّع]، دشمن ولایت به حساب نمی آیند؛ زیرا آنها هیچ اظهار نظری دربارۀ مباحث تاریخی صدر اسلام ندارند و به قضاوت دربارۀ خلفا نمی پردازند...

 

بر این اساس، شیعیانی پیدا می شوند که حاضرند در پرتوی حمایت هر ظالم و جنایت کاری قرار گیرند و از این فرصت، برای مناظره و مخاصمه با اهل سنت استفاده کنند. در این نگاه، طاغوت های زمان از آنجا که نسبت به عقاید شیعه و سنی ساکت اند، دشمن مذهبی به حساب نمی آیند، بلکه باید برای غلبه بر اهل سنّت با آنها دستِ دوستی داد!

بُرشی از کتاب «جریان افراط گرای شیعی»، مهدی مسائلی، ص 36 و 37.

#برش_کده