اعراب جاهلی برای دعا و نفرین بر دشمنانشان به انتظار فرا رسیدن ماه رجب می­ نشستند و اغلب نیز نتیجه می­ گرفتند. در این رابطه مرحوم سید بن طاووس حکایتهای متعددی نقل می­ کنند از جمله اینکه:

 

راوی می­ گوید: «پدر و عمویم از پدرشان اموالی را به ارث برده بودند. [پس از فوت پدرم]، عمویم در اموال مشترک میان من و او تصرّف کرد و پسران عمویم تصمیم گرفتند اموال را از من بگیرند. آنان را به حق خداوند متعال و حق خویشاوندی و قرابت سوگند دادم، ولی تصمیم قطعی گرفته بودند که اموال مرا بگیرند. من نفرین بر آنها را به تاخیر انداختم تا اینکه ماه «رجب»، ماه حرام خدا وارد شد و آنگاه به درگاه خداوند متعال عرض کردم: «خداوندا ! ای پروردگار همۀ انسانهای ایمن و بیمناک و شنوندۀ ندای همۀ صداها، آیا فرزندان «خناعه» را که حق مرا از من گرفتند و انصاف را رعایت نکردند، خرد و نابود و خوار نمی­ کنی؟! همۀ دوستان مهرورز آنها را همراه با آنها در یک جای بد گرد آور و نابود کن.» پس از آن، زمانی که ده پسر عموی من در چاهی بودند، چاه بر روی آنها ریخت و همه مردند و آن چاه، قبر آنها گردید.» [1]

...

وقتی ام داوود جریان دستگیری فرزندش توسط «منصور عباسی» را به امام صادق(علیه ­السّلام) می­ گوید، حضرت به او می فرمایند: «چیزی به رجب نمانده»، و سپس اعمالی را به او تعلیم داده و می­ گویند که در ایّام البیض ماه رجب آنها را بجا آورد (که به اعمال امّ داوود مشهور می شود) [2].

 

با تکیه بر این مطالب، توصیه می­ شود که در این ماه شریف برای آزادی تمامی مسلمین و مظلومین عالَم، از چنگان تمام زورگویان و ابَر نکبت­های جهان بسیار دعا کنیم؛ که اگر نسبت به این مسئله دغدغه ­ای نداشته باشیم، نباید خود را مسلمان بدانیم.

 

و نیز توصیه می­ شود که در این ماه عزیز، به اصلی ترین دشمن انسان یعنی شیطان، فراوان لعنت بفرستیم، و برای نابودی دشمنان اسلام و انقلاب، ـ در رأس آن­ها صهیونیزم جنایت کار و از آن­ها بدتر منافقین داخلی ـ، بسیار دعا کنیم.

#پرونده_ویژه

#ماه_رجب

_______________________

[1] اقبال الاعمال، ترجمه روحی، ج2، ص731.

[2] همان، ج2، ص800 – 813.