تو یه مستندی که راجع به یه «کمپ ترک اعتیاد» بود، معتادی رو نشون می­داد که قراره ترک کنه.

در لحظۀ اول ورودش به کمپ ازش امضا و اثر انگشت می خواستن بگیرن،

بهش گفتن: ببین! قراره اینجا کلّی سختی بکشی، اگر مَردِشی انگشت بزن. چند هفته نه گوشی داری نه مواد نه هیچی...

قبول کرد و انگشت زد...

 

تو حال ترک کردن که بود خیلی درد می کشید، عرق می کرد، تب می کرد حتی چند بار تشنج کرد! مدام آب یخ روش می ریختن و خلاصه دو هفته به همین منوال رفت تا کم کم به حالت طبیعی برگشت.

البته کسی هم بود که کم آورد و انصراف داد و از کمپ رفت...

«معتاد» یه واژۀ عامّه، یعنی هر کسی که به چیزی عادت بکنه معتاده.

گاهی وقتا ما به یک سری چیزای بد (مثل گناه) و یا چیزای غیر مفید عادت می­کنیم و خودمون هم می دونیم که بَده و باید از این وضع خارج بشیم و ترک کنیم و درست بشیم، اما...

اما تحمّل سختی کشیدن رو هم نداریم!

و این ناشدنیه.

مثل اینکه معتاد به مواد مخدّر بخواد ترک کنه، ولی سختی هم نکشه!

اگه واقعا می خوایم از شرّ گناه خلاص بشیم، مخصوصا گناهایی که عادتمون شده، باید تحمّل سختی کشیدن رو هم داشته باشیم.

 

البته وقتی این مستند رو نگاه می کردم، یه چیز دیگه هم توجه منو به خودش جلب کرد و اون اینکه:

اونایی که بعد از گذروندن دورۀ ترک پاک می شدن، خیلی مورد تشویق دیگران قرار می گرفتن، ولی خب این تشویقا به نظر مَنی که (به مواد مخدّر) معتاد نیستم، خیلی بی معنیه!! چون با خودم می گم خب مرد حسابی، از اوّل نمی رفتی سراغ موّاد! چه کاریه خب!! رفتی خودتو داغون کردی، حالا اومدی با کلی بدبختی پاک شدی، توقع داری تشویقتم بکنن؟!! خب پاک شدی دیگه!

 

ولی راستش، وضعیت بنده های گنه کاری مثل منم همینه.

وقتی ما گناه می کنیم و می ریم درِ خونۀ خدا توبه کنیم، حقّش این بود که خدا بگه خب آخه چرا رفتی خودتو داغون کردی؟!

بعد (مثلا تو مجلس روضه، دعا یا هر حالت دیگه) که توبه کردیم و حال خوشی پیدا کردیم، توقع داریم خدا کلّی تحویلمون بگیره و...

انگار چون حالمون خوب شده، پس خدا هم باید تشویقمون کنه!

البته خدا هم تحویلمون می گیره ها، ولی ما عجب آدمایی هستیم و خدا عجب خداییه!!

 

البته اینم بگم: همینکه اون معتاد اینقدر عرضه داشته که بیاد ترک کنه خودش خیلی ارزش داره، خیلیا ترک نمی کنن،

این بنده ای هم که اومده توبه کرده همینطور...

ولی اگه از اول خودمون رو آلوده نمی کردیم، خیلی بهتر بود و قطعا دنیا برامون یه رنگ دیگه داشت.

به همین خاطر در روایت آمده: « إِنَّ تَرْکَ‏ الذَّنْبِ‏ أَهْوَنُ‏ مِنْ‏ طَلَبِ‏ التَّوْبَة» [1]:

همانا گناه نکردن، آسان تر از توبه کردن است.

 

#پیشنهاد می کنم که مستند «آوانتاژ» رو ببینید، همون مستندی که الان صحبتش بود...

اینم لینک دانلودش: http://www.doctv.ir/program/155258

#حدیث_کده

#پیشنهاد_کده

___________________________

[1] اصول کافی، ج8، ص 358.