[تو مطلب قبلی (نینجاهای امام زمان) خاطره ای از دوران رزمی کار کردنم نوشتم و اینکه لازم نبوده به عنوان یِ طلبه، بصورت حرفه ای دنبال ورزش باشم که ممکنه برای بعضی ها سوال شده باشه چرا؟! که الان بهش می پردازم]

 

هممون ماجرای جنگ خیبر و کندن درِ قلعه توسط امیرالمومنین (علیه السلام) رو شنیدیم، اما نکته ای که ممکنه کمتر شنیده باشیم، فرمایشی از خود حضرت در توصیف این حرکت خارق العاده است.


امیرالمومنین (علیه السلام) فرمودند: 

آن نیرو و توانی که با آن درِ قلعۀ خیبر را از جا کندم و به اندازۀ چهل ذراع به پشت سر خود انداختم، نیروی بدنی در اثر خوردن غذا نبود. آن نیرو از قدرت ملکوتی و تأییدات الهی بود و از جانی نشئت می گرفت که با نور خدا روشن شده بود...

«...ما قَلَعتُها بِقُوَّةٍ بَشَرِیَةٍ وَ لکِن قَلَعتُها بِقُوَّةٍ إلهِیَةٍ و نَفسٍ بِلِقاءِ رَبِّها مُطمَئِنَةٍ رَضِیَةٍ...» [1]

 

و اساسا آیا چنین نیرویی با نان جویی که امیرالمومنین (علیه السلام) تناول می کردن مگه به دست میاد؟!

نقل شده که مرحوم آیت الله «سید علی قاضی» (استاد آیت الله بهجت، علامه طباطبایی و...) با یِ آقایی نشسته بودن و صحبت می کردن که ماری به ایشون نزدیک شد.

اون بندۀ خدا داشت خودش رو جمع و جور می کرد و سرخ سفید می شد که آقای قاضی برگشتن به این مار یِ نگاهی کردن و گفتن «مُت بِإذنِ الله» (به اذن خدا بمیر) و مار درجا مرد!!

چند سال ما رزمی کار کنیم به این درجه می رسیم که به یِ مورچه بگیم بمیر، بمیره؟!

 

مرحوم آیت الله «میرزا جواد آقا تهرانی»، با قدی خمیده به جبهه می رفتن و تو خط مقدم روزی 14 خمپاره به نیت چهارده معصوم شلیک می کردن که همه به هدف اصابت می کرد و موجب شادی و تعجب رزمندگان می شد!!

اینها نیست مگر به خاطر معنویّت و تقوا و وظیفۀ طلبه هم قوی شدن در عرصۀ علم و معنویته. 

پیگیری ورزش تخصصی (حالا هر رشته ای) اصلا جزء وظایف طلبه نیست.

 

البته چند تا نکته عرض کنم که یِ موقع سوء تفاهم نشه:

 

1. روح سالم در بدن سالم. قطعا اگر ما جسم ضعیف و مریضی داشته باشیم، تو معنویات هم دچار مشکل میشیم. آدم مریض و بی حال، حوصلۀ نماز خوندن و توان روزه گرفتن نداره که.

 

2. پس ورزش در حد حفظ سلامتی و سر حال و سر زنده نگه داشتن لازمه، که با 15 دقیقه در طول روز (البته در دراز مدت) حاصل میشه.

 

3. البته، ورزش تخصصی برای خیلی ها لازمه و اینطور نیست که کُلّا بگیم فائده ای نداره، حتی برای بعضی طلبه ها هم لازمه. به هر حال به اهداف شخصی انسان ها هم بستگی داره، بنابر این نمیشه حکم کلی داد.

#طلبه_کده

#حدیث_کده

#خاطره_کده

______________________________________

[1] امالی صدوق (قرن 3)، ص 514