یکی از با فضیلت ترین اعمال ماه رجب، عمرۀ رجبیه است. از امام صادق(علیه ­السّلام) روایت شده است:

«الْمُعْتَمِرُ یَعْتَمِرُ فِی أَیِّ شُهُورِ السَّنَةِ شَاءَ، وَ أَفْضَلُ‏ الْعُمْرَةِ عُمْرَةُ رَجَبٍ» [1]:

عمره گزار در هر ماهی که خواست می­ تواند آنرا بجا آورد، و با فضیلت ترین عمره، عمرۀ رجب است.

 

اگر ماه رجب، ماه علی(علیه­ السّلام) است، پس مردم باید بیایند و دور خانه­ ای که او به اعجاز الهی در آن متولد شده طواف کنند. و همگان خواهی و نخواهی، از روی رغبت یا کراهت، ناچاراند تسلیم این حقیقت شوند.

 

راوی از حضرت فاطمۀ زهرا(سلام­ الله­ علیها) پرسید: چرا علی(علیه­ السّلام) برای احقاق حقّ خود حرکتی نکرد؟

حضرت فرمودند: «...یَا بَا عُمَرَ، لَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(صلّی ­الله­ علیه­ و آله): مَثَلُ‏ الْإِمَامِ‏ مَثَلُ‏ الْکَعْبَةِ، إِذْ تُؤْتٰى وَ لَا تَأْتِی...» [2]:

ای ابا عمر! همانا رسول خدا(صلّی­ الله­ علیه­ و آله) فرمودند: مثَل امام مثَل کعبه است، که باید به سویش حرکت کنند، نه این که او به جانب مردم رود.

 

چرا علی(علیه­ السّلام) باید در کعبه متولد شود؟ چون حیات‌ کعبه و اسلام‌ به‌ ولایت‌ اوست؛ لذا شاعر به غایت درست گفته است که:

نماز بی ولای او، عبادتی است بی وضو

به منکِر علی بگو، نماز خود رها کند

#پرونده_ویژه

#ماه_رجب

______________________

[1] الکافی (دار الحدیث)، ج9، ص214.

[2] کفایة الأثر فی النص على الأئمة الإثنی عشر، ص198-200.