اولِ «آیت الکرسی»[1] در توصیف خدا اومد:

«لا تَأْخُذُهُ‏ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ»؛

 

«سِنَةٌ» یعنی خواب سبک، «نَوْمٌ» هم یعنی خواب سنگین.

پس آیه داره میگه: خدا نه چرت می زنه، نه عمیقا به خواب می ره!

خدا همیشۀ همیشه، بیداره بیداره!!

 

و این یعنی شبها که شما خوابی، خدا با مهربونی بالای سرت نشسته و با چشمای قشنگش ذُل زده بهت و با دستای مهربونش داره نوازشت می کنه و قربون صدقت میره و منتظره که دوباره صبح بشه و روز از نو و روزی از نو...

پس آسوده بخواب، که خدای مهربون بیداره و هوای بنده اش رو داره...

#آیه_کده

_______________________

[1] آیات 255 تا 257 سورۀ بقره.